Nga Aleksandër Çipa-
Ike Profesor Birçe Hasko! Lartësisht e mbajte emrin dhe ndërgjegjen tënde. Si rrallëkush.
Si dukatas dhe labëror pa të dytë.
Kumbues dhe me jehonë të pambarimtë, do të më shoqërojë zëri yt që mishëronte për fjalën, porosinë e Saramagos:
Fjala ka peshë e ka vlerë. Përdore me përgjegjësi atë!
Ndërgjegjia jote si njeri dhe artist, mund ta linte të tillë testamentin moral:
“Unë Birçe Haskua, ndjehem i privilegjuar që kam jetuar me ndershmëri. Nuk kam frikë nga kurrkush. Unë, “Artisti i Merituar”, “ Mjeshtri i Madh”, e plot dekorata të tjera si këto, do të përcillem në atë botë me një pension shumë të vogël dhe nga një banesë po kaq të vogël. Por kënaqësitë shpirtërore ama, i kam deri atje, në majë”.
Profesor, në gjithçka të jetës tënde, pati të shembëllimtë diçka prej Karaburuni dhe Çike: patundshmërinë nga dallgët dhe rigjetjen në lartësi pas çdo mjegulle.
Nuk kishte metaforë në jetën tënde, por kishte jetë me stoicizëm të natyrshëm në çdo ditë të frymëmarrjes.
Një burrë, para të cilit të shtynte vetvetiu pohimi: Sa krenar të jesh nga ato vise!
Karakteret e tua në teatër dhe kinematografi mbartin brendinë e pazakontë të së njerëzishmes dhe të potencës njerëzore.
Faleminderit për çka na le!
U prehsh në paqen që meriton!
Të pastë në dritë amëshimi!!!!
Në viset tona do të kumbojë kujtimi i fisëm për Ty që jetove në urtësi dhe modesti kryelartë!
