Nga Enver Robelli-
Djathi i shkrirë dhe i ngrirë i Zvicrës në fulteren e autokratit nga Beogradi, “Bordi i Paqes”, bufeja e Davosit dhe si e izoluan Kanadanë superfuqitë botërore nga Ballkani: Kosova e Shqipëria
1.
Presidenti i Serbisë u kujdes, në stilin e tij mbase pavullnetshëm qesharak, për dëfrimin e miletit serbian nga Subotica në Vladiçin Han. Kësaj radhe këtë nuk e bëri nga studiot e televizioneve të tij të preferuara në Beograd, por nga Davosi. Në një postim në profilin e tij në Instagram ai tregoi se ka shijuar një specialitet zviceran.
Specialiteti quhet raklet (Raclette). Djathi hidhet në një minifultere dhe vendoset mbi zjarr derisa të fillojë të shkrihet. Mandej, valë i nxehtë, djathi hidhet mbi patate. Rreth e rrotull vendosen kastravecë turshi, koka të vogla qepësh dhe zarzavate të tjera (sipas dëshirës).
2.
Skena tjetër: prapë një shërbëtor incizon ndërsa presidenti i Serbisë tregon dhomën në të cilën qëndronte në Klosters afër Davosit. Mobiliet, thotë ai, janë të stilit të IKEA-s. Dru i thjeshtë. Shtrati pak i shkurtër. Sepse, dihet, presidenti është i gjatë. Jo i madh. I gjatë. Në ballkon vazhdon shpjegimin për popullin serbian i pari i shtetit, në ballkon të hotelit temperatura është minus pesë gradë. Ç’befasi! Në bjeshkë e Alpe temperatura është e ulët. Këtu s’bën dallim as Davosi.
Në Davos presidenti i SHBA-së organizoi një ceremoni për themelimin e të ashtuquajturit “Bordi i Paqes”. Fillimisht ideja ishte që bordi të merrej me të ardhmen e Gazës së shkatërruar. Në statutin e bordit, Gaza nuk përmendet fare. “Bordi i Paqes” tani është një klub i Trumpit, ku ai e ka zgjedhur veten me mandat të përjetshëm. Do të jetë në krye të bordit edhe pasi t’i përfundojë mandati si president. Si në një emision televiziv, Trump vendos kush mund të jetë anëtar i bordit, kush jo. Po ashtu ai mund të përjashtojë anëtarët që atij i duken josimpatikë. Ky është këshilli personal i sigurimit i Donald Trumpit. Prej 193 shteteve anëtare të OKB-së, vetëm rreth 35 pranuan të jenë pjesë e klubit. Edhe më pak, sall 19, ngarendën në Davos për të hedhur nënshkrimin, mes tyre edhe kryetarja e Kosovës, por jo kryeministri i Shqipërisë, i cili i iku kësaj skene edhe për të evituar keqkuptimet me miqtë e tij në BE, prej të cilëve pret ta pranojnë Tiranën në BE deri në vitin 2030. Kushedi, mund të shfaqet një ditë kryeministri i Shqipërisë në Shtëpinë e Bardhë për të nënshkruar dokumentin e bordit.
Kuzhina e Davosit është e madhe: Kur zëdhënësja e Trumpit, Karoline Leavitt, njoftoi solemnisht se nëpërmjet nënshkrimit të dokumentit të “Bordit të Paqes” është krijuar një organizatë zyrtare ndërkombëtare, nga salla u dëgjuan thirrje: “Jo!”. Siç shkroi gazeta zvicerane “Tages Anzeiger”: “Ndërsa nënshkruesit e dokumentit largohen nga salla nën duartrokitjet e mëdha të ithtarëve të tyre, vizitorët e Forumit Ekonomik Botëror mbajnë radhën te bufeja. Uria është më e madhe se oreksi për shfaqjen e Trumpit”.
4.
Këso komedish do të përjetojmë pandërprerë në vitet e ardhshme. Së paku deri në shkurt të vitit 2029. Atëherë skadon afati i anëtarësimit pa para në klubin e Trumpit. Aty e tutje kush ka qejf të vazhdojë shoqërimin me presidentin e pensionuar amerikan, duhet të paguajë 1 miliard dollarë anëtarësim. Atëherë Kosova e Shqipëria do tërhiqen në mënyrë diskrete dhe s’përjashtohet mundësia që të shpotiten nga Trumpi në media (a)sociale. Deri atëherë do të dëgjojmë përralla shqiptare për “liderin e botës së lirë”, i cili ia tregon gishtin e mesëm Kanadasë dhe i duartroket një demokrati të pastër si loti si puna e diktatorit të Azerbajxhanit. Një rezolutë e OKB-së i jep mandat “Bordit të Paqes” deri në fund të vitit 2027, por aty bëhet fjalë për bordin që merret me Gazën, jo për një bord për punë globale, siç e devijoi Trumpi. Deri më tani asnjë shtet nuk ka premtuar asnjë ushtar për të qenë pjesë e trupës ndërkombëtare të stabilizimit, e cila do të kujdeset për sigurinë në Gazë. (PS. Ndonëse nuk përmend arsye, Donald Trump duket i mllefosur me një fjalim të kryeministrit të Kanadasë në Davos).
5.
Nuk ka qenë çdo gjë mirë në të kaluarën, por disa gjëra po, siç tregojnë këto fjalë të presidentit amerikan John F. Kennedy, thënë në parlamentin kanadez më 17 maj 1961: “Gjeografia na bëri fqinjë. Historia na bëri miq. Ekonomia na bëri partnerë. Dhe nevoja na bëri aleatë. Ata që natyra i ka bashkuar kështu, asnjë njeri mos t’i ndajë.”
